De Rif en naar Chefchaouen

De middellandse zeekust is mooi en Europees netjes. Mooie badplaatsen met mooie boulevards en een leuke open sfeer, bijvoorbeeld Oued Laou en Bou-Ahmed. ’s Avonds (27-2) aan een haventje gestaan, El Jebbah. En we hebben nog nooit zoveel zoeven bij elkaar gezien`. Ze hangen de hele dag en nacht rond en af en toe gaat de hashpijp rond. Ja je bent dan wel aan de kust maar wel aan de kust van de Rif. En daar komt een kwart tot een derde van de Marokkaanse export vandaan…..

We verheugen ons erg op de rit de volgende dag: de centrale weg door de Rif van Al Hoceima, via Ketama naar Chefchaouen. Het wordt in alle gidsen beschreven als een van de mooiste routes in noord Marokko. Mooi maar gevaarlijk. Dwars door het roversnest van de Rif. Er doen de wildste verhalen de ronde over die weg: van klemrijden voor een gedwongen hashaankoop of beroving tot mensen die op de weg springen om je hash te verkopen.  Wij zijn (dit keer) niet op het verkeerde moment op de verkeerde plek geweest. Veel mensen langs de kant die je hash willen verkopen, maar nergens agressief, allemaal het V-teken (peace man?), kennelijk al genoeg en nog niet teveel geblowd.

Wel prachtige vergezichten, vooral het eerste stuk waar we nog langs de kust reden richting Tarquist. Op de weg door het hoogste gedeelte van de Rif, dalen vol bloeiende fruitbomen, welke weten we niet. De hash zal wel wat verder van de weg staan een beetje uit het zicht, of hij moest nog opkomen zo vroeg in het jaar, dat kan natuurlijk ook. De Rif is dan qua landschap Europees, de dorpen en stadjes zijn helemaal derde wereld. We komen door Bab-Berret bij het uitgaan van de moskee na het vrijdagmiddag gebed, wat een volk en vooral wat een mansvolk, geen vrouw te zien, beter ook met al die mannen.

De volgende dag Chefchaouen bekijken, een mooi blauw stadje.

2-P1030571
Uitzicht in de rif
1-P1030543
Verhuizen in Tetouan
3-P1030573
Chefchaouen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *