Herfst 2015, Spanje en Portugal.

Spanje en Portugal zijn onze doelen voor deze herfstreis en Frankrijk speelt ook af en toe een rol. We zullen cultuur, natuur en actief bezig zijn , telkens laten terug keren de komende 2 maanden.

08-09-‘15.

Op dinsdag vertrekken we, want dan zijn de meest verrukkelijke gevulde koeken vers en in de aanbieding. Dus voor we naar de A4 afslaan rijden we eerst langs de bakker in Leiderdorp. Hoe lekker is dit bij  ons kopje koffie onderweg, mmmmm. De eerste stop wordt Versailles. We hebben een rondleiding gereserveerd voor de volgende dag, hierdoor komen we in de koninklijke vertrekken, die je anders niet zou zien. We leren veel over de verschillende Louissen,  van de 13e tot en met de 16e. Heel leuk zo’n inkijkje in hun dagelijkse leven er verder is er natuurlijk veel bladgoud wat er blinkt.

10-09-’15.

We komen ‘s avonds aan in Souillac. Leuk om hier weer te zijn en vrijdags stappen we vroeg op de fiets en fietsen richting  Sarlat in St.Juliën de Lampon steken we de Dordogne over om via de overkant weer richting camper te fietsen. Hoe heerlijk is  het toch om  in zo’n petieterig Frans dorp de capriolen van een vrachtwagenchauffeur gade te slaan. Chapeau voor deze chauffeurs die het telkens weer lukt om zo’n enorme vrachtwagen de bocht om te krijgen.

bocht om

12-09-‘15

In werkelijk een stortvloed van regen gaan we op weg naar Spanje. In Espot kiezen we voor n camping bij de ingang van het Nationale Park Aiqüestortes. Zondag schijnt gelukkig weer de zon. We kopen een wandelkaart, zodat Rolf goed de hoogte lijnen kan tellen. We willen niet meer dan 500m stijgen tijdens ’n wandeling. Maandagochtend  brengt de Jeep-Taxi ons eerst ’n stuk  op weg, het Park in. Het wordt een schitterende wandeling naar de hut d’Amitges via het meer van Sant Maurici. De Spanjaarden geven op de bordjes n goede indicatie van de tijdsduur van de wandeling aan. Meestal lopen we in de dubbele tijd, maar nu lopen we slechts n kwartier langer over de wandeling. Altijd weer n gevoel van ‘n soort van overwinning om bij de berghut aan te komen. Toch maar weer gefikst. Nu is het avond en zitten we beide aardig vermoeid in de camper.

9-P1040909 8-P1040904 7-P1040902 6-P1040897 5-P1040890

 

 

15-09-2015 Cabdella

Het is somber weer en we besluiten op weg naar de volgende wandeling ergens te stoppen. Dat doen we vlak voor het dorp Sort. Hier leeft echt de gekte van het Wild Water Kanoën. In de rivier zijn allerlei parcours uitgezet. Voor ons niets meer. Ik vind het echt te eng, die kolkende massa koud water. De volgende dag rijden we het dal in op weg naar Cabdella. Het weer wordt steeds slechter en we stijgen alsmaar alsof we naar het einde van de wereld gaan en dicht bij de hemel zijn. Het waait ook nog eens heel hard. De camper staat echt te trillen op zijn wielen. We staan op ’n schitterende plek in woeste natuur, het voelt niet meer als dicht bij de hemel maar meer als dichtbij de hel. Weer online zegt dat het de volgende dag vanaf 10.00 mooi weer zal zijn. De volgende ochtend om 8 uur plenst het nog steeds, we blijven hopen. Soms heeft weer online zo gelijk. Om 11 uur gaan we met de lift omhoog, de lucht is blauw met hier en daar een wolkje wat door de zon wordt verdampt. We maken een schitterende wandeling langs ijsblauwe bergmeren naar de hut Colomina.

 

 

18-09-2015 Pont de Suert

 

De dag erna kiezen we voor een camping (omdat het wasdag is) even voorbij El Pont de Suert. Een camping zoals ’n camping moet zijn. Vriendelijke eigenaren, die erg trots op hun camping en omgeving zijn. Heel veel tips krijgen we van ze. We kiezen voor n zware wandeling vol vertrouwen in de tijdsaanduiding tot nog toe. Het wordt een gevecht de berg op en tegen de klok. Heel, heel erg mooi, maar de hut is echt ’n hut te ver. Als we op de col zijn besluiten we om niet  verder te gaan. Heerlijk  te genieten van het uitzicht en daarna afdalen naar de camper. Hoe heerlijk is het toch om ’n douche aan boord te hebben. We rijden door naar het dorp Boi.

Vroeg op pad naar Rifugi Ventosa
Vroeg op pad naar Rifugi Ventosa
Dit even in je opnemen, schitterend. Bergen blijven ons boeien!
Dit even in je opnemen, schitterend. Bergen blijven ons boeien!
FF, bijkomen en genieten van al het moois.
FF, bijkomen en genieten van al het moois.
time for a shot.
time for a shot.

DSC_2605 DSC_2609 DSC_2615

20-09-2015 Het dal van Boi

In het dal  van Boi staan op verschillende plekken Romaanse kerken uit de 12e eeuw. Het is één van de plekken waar Moren en Visigoten niet zijn geweest in Spanje en hun invloed niet hebben kunnen overdragen op deze ingetogen simpele kerken. De muurschilderingen zijn uit voorzorg verwijderd en zijn nu te zien in het museum Nacional d’art de Catalunya in Barcelona. De kerken zijn zo gesitueerd dat zij via de klokken boodschappen in het dal konden doorgeven. In de kerk in Taüll konden we via een videopresentatie, een idee krijgen, hoe men destijds tot de vormgeving van de muurschilderingen is gekomen. Het was zo indrukwekkend, dat Rolf en ik echt een kwartier niets gezegd hebben om alles rustig op ons in te laten werken. Ons rest nog één wandeling hier. Na alle pittige bergwandelingen een relaxte wandeling door het Sant Nicolau dal.
DSC_2677 DSC_2674 DSC_2671 DSC_2662 DSC_2653 DSC_2643

Onze plek in Boi
Onze plek in Boi
Voor 5 uur werken we niet.
Voor 5 uur werken we niet.

DSC_2626 DSC_2624

Romaanse kerk Taül
Romaanse kerk Taül
Taül
Taül
Boi
Boi

23-09-2015 toledo

Aan t eind van de ochtend komen we bij Toledo aan. We gaan staan op de grote parkeerplaats. Een heksenketel is t, en we moeten hier nog slapen ook. Dat we weten we ff nog niet. We kijken omhoog en denken, dat zijn veel trappen of straten omhoog lopen. Goed op stap naar de stad van 3 culturen en dan denken we aan de Christenen, Moren en Joden en slaan we de romeinen (waar ook niets meer van te zien is) en de visigoten even over. Gelukkig er zijn roltrappen, wat n zaligheid!!!! Ja en dan ben je in Toledo en blijkt algauw dat het n stadje is om doorheen te kuieren. Je proeft dan het beste van de geschiedenis van de stad, waar oorlogen en kerken van de  Christelijke, Arabische en Joodse religies een grote rol speelden. We wandelen langs de belangrijkste gebouwen en komen al snel langs het monument van Cervantes, jullie weten wel: de schrijver van Don Quichotte. Vanaf de uitzichtspunten van de stad heb je een prachtig beeld van de Taag en omliggende rotspunten. In de stad zien we kerken in de Mudejar-stijl, de architectonische mengvorm van de Joodse, Moorse en Christelijke bevolking. Natuurlijk gaan we de schilderijen van El Greco bekijken in de Kathedraal en de kerk Sant Tomé. Ik moet bekennen dat ik het schilderij van Goya (de gevangen neming van Jezus) in de Kathedraal wel het allermooiste vond. Ik had 4 wandelingen van internet gehaald en in een middag en ’n dag hebben we die met veel plezier gelopen.  Doordat al de geparkeerde auto’s  ‘savonds weer vertrokken waren zijn we lekker blijven slapen op de parkeerplaats. Nog heerlijk gebabbeld met mensen uit Australië. Heerlijk om mensen uit de continenten te ontmoeten.

DSC_2728 DSC_2725 DSC_2721

straatje Toledo met kathedraal op achtergrond
straatje Toledo met kathedraal op achtergrond
Is weer war anders, dan n zakje patat.
Is weer war anders, dan n zakje patat.
Goya in de kathedraal
Goya in de kathedraal
Dagje met de zorg in Toledo
Dagje met de zorg in Toledo
Aandacht voor het detail: ook tegeltjes aan de onderkant van het balkon.
Aandacht voor het detail: ook tegeltjes aan de onderkant van het balkon.
stadswallen met ...Rolf
stadswallen met …Rolf
Één van de toegangspoorten van Toledo
Één van de toegangspoorten van Toledo
beeld Cervantes, met het boek over don Quichotte
beeld Cervantes, met het boek over don Quichotte

 

25-09-2015 Op weg naar Merida

Via de N502 rijden we naar Merida via Guadelupe. We kiezen voor deze weg omdat de een mooi gelegen weg is. Dat is het zeker en even voor Guadelope, zien we een schitterende parkeerplek, waar we gaan staan. Het is een spotplek voor gieren en wij spotten natuurlijk ook.

De volgende ochtend is het al snel warm, dus hup naar Merida toe. We komen door dorpen die al ’n beetje Portugese sfeer ademen. Merida is een plek geweest voor de Romeinen om van hier de omgeving te beheersen. Ze hebben hier gebouwd alsof ze zich voor eeuwig op deze plek zouden vestigen. Het bijzondere aan Merida is, dat je nu in deze moderne stad tussen de huizen in gewone straten door de resten van de oude Romeinse gebouwen ziet. Merida is heel gezellig met veel terrassen. Erg fijn nu het zo heet is. We bekijken het Amfi theater en het theater, de tempel van Diana, de werkelijk schitterend gelegen oude Romaanse brug over de rivier Gualdiana en de, er naast gelegen Moorse Citadel. Tot slot wandelen we langs het werkelijk imposante aquaduct. Weetje: de Romeinen noemden de rivier Ana, de Moren lieten het zo, voegden slecht het woord rivier er aan toe op zijn Moors Gualdi en zo hadden we de Gualdiana.

Het is zo heet dat we besluiten om vast naar Portugal te rijden en een plekje in de natuur te vinden zoals we voor Guadalupe hebben gestaan.

1-P1050036 2-P1050040 3-P1050046 4-P1050048 amfi theaterDSC_2754DSC_2751DSC_2749DSC_2729_01

27-09-2016 Quinta de Pomarinho.

We hebben deze locatie gekozen omdat het aan de rand van het natuurgebied Serre de Sao Mamede ligt. Het valt ons direct op dat om alle gebieden of eigendommen hekken zijn geplaatst. Zo heeft de weg naar Pomarinho ruim 70 km hek aan beide zijden van de weg. De camping is schitterend, maar er hangt niet de sfeer van gezellig met elkaar n wijntje drinken. Jammer, want daar waren we n beetje aan toe. We lezen later in de gids, dat dit het gebied van Groot Grond bezitters was/is, dus wellicht hebben de hekken daarmee te maken. We komen op verschillende plekken in de Alentejo dit tegen. We balen er een beetje van.

Je kan mooie wandelingen maken in het gebied, maar het is echt te warm. We gaan heerlijk op de fiets zodat we wat wind kunnen vangen. Het is n schitterende fietstocht naar een mooi stuwmeer  Barragem da Povoa. De camping is ook een heerlijke plek om eens niets te doen en van het uitzicht te genieten. Wanneer we vertrekken besluiten we om eerst Castelo de Vide te bezoeken, alweer n middeleeuws ommuurd stadje met n doolhof van straatjes. De Joodse wijk was groot in dit stadje en boven de deuren van de huizen in de joodse wijk zijn vaak Christelijke afbeeldingen gemetseld. De Joodse bevolking moest ook hier weer laten zien dat zij zich tot het Christendom hadden bekeerd. We rijden door naar Marvao, ook hier weer n ommuurde stad waarvan de muur nog helemaal bewaard is gebleven. Hier had men destijds de taak om Spanje in de gaten te houden. Als je de stadjes bekijkt zijn het voor ons werkelijk onneembare vestingen. ‘s Avonds eten we in het restaurant “Mil Homens”, echte Portugese keuken en het smaakt voortreffelijk. Na het eten hoeven we alleen de straat over te steken en daar wacht ons campertje op ons.

 

4-P1050061 3-P1050059 2-P1050055 1-P1050053 DSC_2756

29-09 -2015 Cabo Espichel

 

We gaan op weg naar Cabo Espichel en waarom juist hiernaar toe. Rolf kreeg voor zijn verjaardag een wandelboekje over deze laatste 2 genoemde gebieden. We komen aan het eind van het land en zien land en het begin van de oceaan in prachtige vergezichten. In het kale landschap staat een historisch kerkje en klooster, waar op dit moment goed gerestaureerd wordt. Je kan er heel mooi wandelen. Het landschap geeft een beetje Terschelling gevoel . De oudste vuurtoren van Portugal vind je hier ook. De meeste mensen komen even genieten van het uitzicht hier en rijden weer weg. Wij maken een wandeling die eindigt bij de uitzichtpunt naar de pootafdrukken van de dinosauriërs, wil men ons laten geloven. Ook hebben 2 boeren vanaf verschillende plekken in een visioen (=droom) daar Maria op een muilezel uit de zee zien oprijzen. Als 2 mensen onafhankelijk van elkaar dit beweren, moet het wel waar zijn, wil men ons weer laten geloven. Goed, veel “geloven” hier dus en vooral ook genieten van de zonsondergang.

01/02 -10-2015 Carrasguiera

De tocht naar Cabo Espichel was heel erg mooi, we hadden de weg bovenover genomen. Nu we terug gaan besluiten om benden langs te gaan, langs de zee. Zo kunnen we een paar uurtjes op het strand liggen. De baai waar we een zon moment nemen is Portinho da Arabida. Zelden op zo’n mooi strand geweest. Als we genoeg hebben van de baai rijden we door naar Setubal , waar we de boot nemen naar Troia op weg naar Carrasqueira. In onze gids staat ’n  mooie foto van een super klein haventje, nog niet zo oud ( 50 jaar) maar toch al een monument. We verheugen ons op ’n etentje in de vissershaven. We rijden wat rondjes maar kunnen de haven niet vinden, tot het moment dat ik bootjes op het droge zie liggen en herken van de foto. Haha, het is dus eb en het haventje is veel male kleiner dan we ons voorgesteld hadden en dus al helemaal geen restaurant. Maar mooi is het  en het dorp biedt gelukkig wel visrestaurants. De volgende dag maken we een wandeling tussen rijstvelden en het wad. De rijst is klaar om geoogst te worden en toont zich in ’n warme herfsttint. Heel bijzonder om zo tussen rijstveld en wad te lopen, waar alle ons bekende wadvogels aanwezig zijn. Ook  n paar flamingo’s die naarstig op zoek zijn naar wat garnalen, want ze hebben hun roze kleur verloren.

 

03/04-10-2015 Zambujeira

Rolf wil graag wat vogels spotten in deze omgeving en er zijn een paar lagunes, die eigenlijk direct in de duinen liggen. Er wordt veel aan de weg gewerkt en het is dus niet gezellig om daar te gaan staan. We besluiten door te rijden naar Zambujeira omdat de kliffen daar erg mooi moeten zijn. We komen op een heerlijke camping en naast ons komen Annelies en Han uit Noordwijk staan. We hebben een gezellige borrel en babbel met elkaar. De kliffen zijn fantastisch. Wat is dat toch altijd een indrukwekkende gezicht om de zee tegen de kliffen te zien slaan. We maken de wandeling over de kliffen en weer is  onze inspiratie bron het wandelboekje. ’s Nachts regent en waait het en de volgende dag is het bewolkt, ook weer eens iets anders, een bewolkte lucht.

6–10-2015 Olhao

We veranderen wat in ons reisplan. We gaan naar de zoutpannen bij Faro/Olhao in het Nationaal Park Ria da Formosa. We willen eens kijken of de Algarve voor ons in een andere reis ook boeiend kan zijn. Op pad dus nu naar de Algarve. We rijden soms door een gebied waarvan je denkt, wanneer is de laatste passant hier geweest. Dichter bij de kust komend bekruipt ons toch een beetje het gevoel van: willen wij hier wel zijn. De kust is zeker niet toeristisch hier, meer rommelig en doet wat armoedig aan. De eerste camping, is echt huilen en deze wordt het beslist niet. We rijden door naar Olhao.  Puffff, deze camping voelt wel heeel  veel beter aan. Mooie plek en we zijn gelukkig. Op de fiets door het dorp en worden  enthousiast. Na zoveel natuur is zo’n dorp ook weer heerlijk. Mooi gerenoveerd centrum. We kunnen vanaf deze plek helaas niet de delta in. De volgende morgen  vroeg naar de vismarkt, die moet fantastisch zijn hier. Jullie begrijpen het, ik (Joke) ging wel ff uit mijn dak. Maar Heek  daarvoor moet ik aan de Nooddkust zijn. Het worden Lula’s,pijlinktvissen, die ik ga vullen. Het resultaat: Te lekker!!!

07-10-2015 Tavira

We willen toch echt in de Delta fietsen of wandelen. Dus rijden door naar Tavira,  een echte overwinter camping. Er is niks mis mee. De mensen gaan gewoon een paar wintermaanden hier in het zuiden genieten van het warme weer, doen boodschappen bij de Lidl en misschien wandelen of fietsen ze ook nog wat. Wij nemen het fietspad door de Zoutpannen. ’t Is even zoeken, maar al gauw zien we het fietspad. Jammer, jammer, men legt een fietspad aan en vergeet dat men het ook moet onderhouden. Even zo goed genieten we van de fietstocht en ook hier genieten we weer van een mooi gerenoveerd oud centrum. Dit is ook een leuke invulling, marktje, dorpje bekijken en je komt altijd iets leuks tegen.

 

07-10-2015 Tavira

 

We willen toch echt in de Delta fietsen of wandelen. Dus rijden door naar Tavira,  een echte overwinter camping. Er is niks mis mee. De mensen gaan gewoon een paar wintermaanden hier in het zuiden genieten van het warme weer, doen boodschappen bij de Lidl en misschien wandelen of fietsen ze ook nog wat. Wij nemen het fietspad door de Zoutpannen. ’t Is even zoeken, maar al gauw zien we het fietspad. Jammer, jammer, men legt een fietspad aan en vergeet dat men het ook moet onderhouden. Even zo goed genieten we van de fietstocht en ook hier genieten we weer van een mooi gerenoveerd oud centrum. Dit is ook een leuke invulling, marktje, dorpje bekijken en je komt altijd iets leuks tegen.

08-10—2015 Isla Cristina

 

We  gaan op weg naar Parque National Donana onder Sevilla in Spanje. We maken een tussen stop in Isla Cristina net over de Portugees/Spaanse grens. Heerlijke plaats aan de kust, waar het zomers waarschijnlijk vreselijk druk is maar nu kun je genieten van het echt mooie strand. Je moet hier fijn kunnen fietsen en dat is zeker waar, maar houd je ogen gericht op de weg, want diepe gaten kunnen je fietsplezier aardig verpesten. We fietsen naar de haven en pakken het bootje naar Isla Canela en dan fietsen we met een boog terug naar Isla Cristina. Ook nu weer door schitterende Zoutpannen, waar zout gewonnen wordt en  wat weer  gebruikt wordt voor vele  artikelen. We spotten ook veel vogels  onderweg, waarbij de Tureluur en de Zwarte Ruiter voor ons wel heel bijzonder zijn. Nou ja vooral voor Rolf en ik begrijp dat t bijzonder is. Isla Cristina heeft haar naam te danken aan koningin Cristina, die zo hulpvaardig was ten tijde van de Cholera epidemie daar. Daarvoor heette het Real  Isla  de la Higuerita, Koninklijk eiland van de Vijgenboom . Waarschijnlijk had de koninklijke familie al speciale rechten hier en destijds was het ook een eiland. Nu zijn  er de moerassen en zoutpannen omheen gegroeid.

12-10-2015 La Donana

11-10-2015 El Rocio

El Rocio is het doel voor vandaag. EL Rocio ligt in het park La Donana.  Je komt eraan en bent direct van slag. In een volkomen  Amerikaans Cowboydorp ben je, met zandwegen en iedereen rijdt op een paard. Ik kijk mijn ogen uit. Kleine kinderen zonder zadel rijden hier rond op hun paard. Hangplekken worden bevolkt door pubers met paarden. Bij restaurants of bars gaat men niet van het paard af. Men gaat eenvoudig met paard voor de bar staan en het pilsje wordt naar buiten gebracht en op een tafel op paard hoogte gezet…

De kerk van Ermita de Nuestra  Señora del Rocio, daar draait  het hierom. Een kerk met een walgelijk kitsch gouden altaar, waar je voortdurend  Jezus hoort huilen. Meer Kitsch heb ik in mijn leven niet gezien, maar ondertussen……..

12-10-2015 Door de Donana

Het is zaterdag, de trouwdag in de Middellandse Zeelanden  en hier wordt getrouwd dus. In paardenkoetsjes komt men aangereden, vrouwen meestal  in Flamenco stijl gekleed en mannen met rode stropdas. Het is een beetje regenachtige dag, voor  ons dus een prima dag om dit te bekijken. Ondertussen is het ook nog eens het weekend van de Nationale  feestdag van Spanje( hoeveel zijn er niet) . Men start met feesten op vrijdagavond om 23.00 uur en eindigt om 06.00 uur, zaterdags is de aanvang hetzelfde en eindigt om 07.30uur. 2 nachten niet slapen dus vanwege het lawaai.

Zondag moeten wij om 07.45 uur bij de Safaripost zijn van het park. Geen enkel probleem dus, we waren al heel lang wakker omdat de Spanjaarden een Nationaal feest vieren. Dat doen ze ’snachts tot 07.00 uur in de ochtend.  We gaan op stap met onze gids Alex, van wie we heel veel leren over het park en het dorp El Rocio. Er zijn nog niet veel vogels te spotten omdat het land eenvoudig nog te droog is, beetje fout vermeld in de reisgids. Wel veel edelherten, patrijzen, gieren, en een steenuil (die was het leukst). De Iberische Lynx zal waarschijnlijk nooit iemand vanuit de grote 4X4 hebben gezien, wij dus ook niet. Maar een indrukwekkend landschap is het en we leren heel veel, met dank aan Alex.

12/13-10-2015. Carmona

Carmona is zoals veel  steden in Spanje op een plateau gebouwd. Het is een heerlijke stad om  te bezoeken. Het is net groot genoeg om interessant te zijn en ook niet zo groot dat het onoverzichtelijk wordt. Je kan het desnoods in een korte dag bezoeken en van de éne indrukwekkende Poor t naar de andere wandelen en onderweg zie je alles wat er te zien valt.

We staan even buiten de poort van Cordoba en hebben een fantastisch uitzicht over het landschap met daarin de oude Romaanse brug met 5 bogen.  Wij gaan de poort door en bezoeken eerst het Alcazar, dat gerestaureerd is en tot een schitterend hotel is omgetoverd. Het terras en de Patio zijn heerlijke plekken om een wijntje te drinken. Het uitzicht is schitterend en de Patio is een sfeervolle plek met fonteintje met een tekst  met verwijzing naar het bloedige verleden van deze plek. Met die wetenschap wandelen verder door heerlijke straatjes, poorten en over pleinen  en zo komen  we  bij de Iglesias Santa Maria la Mayor, vroeger de hoofdmoskee van Carmona. Wanneer we de deur binnengaan staan we in de patio.  Er heerst zo een serene rust , dat je er het liefst een paar uur zou gaan zitten lezen. Maar wij komen voor één van de pilaren in die patio, daarop zou een Visigotische kalender uit de tijd rond het jaar 580 staan ingebeiteld  en die staat er! Fantastisch dat die pilaar bewaard is gebleven. We wandelen verder naar het Plaza San Fernando. Alweer zo’n sfeervol  plein. We slenteren langs de restaurantjes, want één ding is zeker, hier gaan we vanavond eten. We bekijken de mooie Mudejarhuizen uit de 16e eeuw op het plein. Al slenterend zien we weer een poort en onverwachts staan we op het grote marktplein. Hélaas geen markt vandaag. Vroeger was dit de kloostertuin, wat een bijzondere plek om als non een leuke monnik hier te ontmoeten denk ik. Jammer, want dat deden ze vast niet in die tijd. ’s Avonds eten we heerlijke en gezellig op  het Plaza San Fernando en vinden we beiden dat Carmona wel de titel van “de Parel van Andalucia”mag hebben.

De volgende dag vertrekken we niet meteen uit Carmona, we gaan eerst nog langs  een gigantische Necropolis met  ongeveer 200 tombes en aan de overkant ligt een  imposant  Amfitheater. Het Middeleeuwse  Carmona rust op Romeinse fundamenten, dat is duidelijk.

 

14/15-10-2015. Cordoba

We komen goed voorbereid in Cordoba aan, wetende dat het een druk bezochte stad is door toeristen. Daar houdt Rolf helemaal niet van, slenteren tussen drommen mensen. Goed het is oktober, dus al wel heel veel minder toeristen, maar altijd nog veel.  We bezoeken als eerste de Mezquita. We hebben al gelezen hoe mooi de moskee ooit is geweest. Als je binnen bent wordt je overweldigd door de zuilen, maar ook door de afschuwelijke verbouwing die daar in 1523 heeft plaats gevonden. Gelukkig kunnen we de Mihrab en de Maqsura zoals ze ooit zijn gemaakt nog wel bewonderen. We slenteren nog wat door  de Joodse wijk , met zijn vele toeristen. Geef ons maar Carmona. De volgende ochtend  gaan we direct naar het Alcazar van Cordoba. We willen graag de Mozaïeken  en de tuinen zien. We zijn in een soort van shock als we voor de mozaïeken staan. Zo compleet nog en ook zo weer anders dan eerdere mozaïeken , die we hebben bewonderd. De tuinen zijn ook genieten, mede door de schitterende granaatappelboom met appels  die daar gewoon rijp hangen en er op wachten  om geplukt te worden. De net genoemde mozaïeken zijn onder het Plaza Corredera zo compleet gevonden. Dat plein wordt  ons volgende doel. Mooi groot plein, waar Rolf zijn eerste Churro’s probeert. Ze zijn goed gebakken, er drijft geen vet uit. Rolf vindt ze wel te eten. Goed, ik vind er niets aan en geniet met volle teugen van weer zo’n lekker bakje koffie op het terras van het mooie Corredera plein. Koffie maken kunnen ze,  die Spanjaarden.

14/15-10 -2015.Don Quichotte fietsroute.

We gaan een stuk van deze route fietsen. De route begint al in Cordoba en eindigt in Albacete. Dat is een heel eind en gaan wij niet achter elkaar doen. We rijden naar ons startpunt en dat is Consuegra. We komen er tegen de avond aan en zijn verrukt over het avondlicht op de molens. Zoveel bij elkaar hadden we niet verwacht. We lezen bij elke stop wat Don Quichotte en Sancho op deze plek beleefden. Zo wordt het verhaal en de tocht wel erg leuk. In Consuegra, wilde Don Quichotte het gevecht met de reuzen( de molens) aangaan. De  volgende ochtend fietsen we eerst de heuvel op om de vrolijke witte molens van dichtbij te aanschouwen. We zijn  niet alleen voor de molens hiernaar toe gekomen. De saffraanbol moet nu bloeien en zal dan ook geoogst worden. Hélaas, we zijn 2 weken te vroeg. Het is bloeien en direct oogsten. Dat dus jammer genoeg pas over 2 weken. Als troost kopen we saffraan die vorig jaar geoogst is. Daarna fietsen we naar Puerto Lapice, de route is niet altijd om vrolijk van te worden. Af en toe is de weg meer alleen voor Mountainbikers geschikt. We prijzen de banden van onze fiets,  die dit allemaal doorstaan. De natuur is schitterend. We fietsen door een heuvellandschap, maar onze weg blijft vrij vlak gaan. De wijnranken  hebben een schitterende herfstkleur gekregen een . Dichtbij Lapice zien we de molens alweer op de heuvel staan. De groene palen wijzen ons goed de weg, maar terug fietsen we een stukje om in  de hoop een net wat betere weg te vinden. Dat is inderdaad zo. We moeten wel goed op de heuvels letten opdat we niet verkeerd uitkomen. Het lukt allemaal prima. Terug bij de camper is er een kinderfeestje aan de gang. Het is al leuk dat het op deze picknickplek wordt gevierd, zodat de kinderen wat kunnen spelen(voetballen natuurlijk). Verder is er veel snoep en limonade. Alle moeders zijn blijkbaar ook uitgenodigd en met elkaar hebben de moeders een gezellig uurtje en moeten de kinderen zichzelf maar vermaken. Hoe anders dan de feestjes  van onze kinderen , waar spelletjes, speurtochten etc. worden bedacht. Wij rijden ’s avonds naar Puerto Lapice. Er is daar een prima Camperplaats met elektriciteit, zodat onze accu’s weer opgeladen kunnen worden.

16-10-2015 Puerto Lapice.

Op deze plek treedt Don Quichotte op als  “de beschermer  van de maagden”, en overtuigt de boeren om  vrouwen met rust te laten , zodat zij hun zelf verkozen bestaan als ongetrouwde vrouw kunnen leiden. Hoe nobel toch!! Wij fietsen de volgende dag naar Herecia, een mooie tocht door velden met oeroude olijfbomen. Hoe  karakteristiek zijn deze bomen toch. De wegen waarover we fietsen zijn onverharde wegen en af en toe is er toch weer een stukkie alleen voor Mountainbike geschikte weg. Wij en onze banden overleven deze stukken iedere keer weer. Weliswaar met wat gemopper, en toch  genieten  van alles wat we om ons heen zien. Als we bij de camper terugkomen zijn er ook andere Hollanders bij komen staan. Ze zijn op weg naar Marokko. Oeps,  heimwee gevoelens dringen door in ons lijf. Tegelijkertijd denken we aan Anouk en Wijnand die nu door Marokko trekken. Hoe zullen zij dit land beleven?!

Het laatste deel (van de Don Quichotte route)

17-10-2015

Het wordt niet fietsen vandaag. We gaan met de camper naar San Clemente. Het Plaza  Mayor wordt geprezen en dat is volkomen terecht. Mooie toegangspoorten, een schitterende kerk en verschillende musea fleuren deze stad op. In het gemeentehuis is een kleine tentoonstelling met hedendaagse kunst. Leuk om even te bekijken. In de middag rijden we naar de lagune van Ruidera.

18-10-2015 De tocht naar de grot van Montesinos.

We gaan verder in het spoor van Don Quichotte en fietsen naar de grot van Montesinos. Don Quichotte werd tijdens zijn tocht naar deze grot uitgenodigd voor de bruiloft van Camancho, een belangrijk persoon in dit gebied. Wij moeten gewoon de berg op fietsen en er wacht ons geen feestje. We bekijken de ingang van de grot, maar dalen niet met de gids af (blasé, al genoeg grotten gezien). We fietsen door naar Ossa de Montil om vandaar via de officiële route weer terug te fietsen naar onze camper.  De natuur is weer volkomen anders dan de dagen ervoor. Meer landbouw,  boomgaarden en woest natuurgebied. Schitterend! Bij de camper terug gekomen toasten we nog even op Don Quichotte en Sancho en nemen hier afscheid van hen. Op een ander moment zullen we andere delen van de route gaan fietsen.

We hadden van te voren het idee dat het gebied La Mancha alleen maar vlak en kaal zou zijn. Dat is toch niet zo. Het westelijke deel is glooiend en goed begroeid en het oostelijke deel is inderdaad vlak en wel erg kaal (in deze tijd van het jaar)en spreekt ons toch minder aan.

Hier eindigt ons verhaal van deze reis. We hadden vele doelen en hebben genoten van alles wat we gezien en beleefd hebben. Niet al onze doelen hebben we gehaald. We zijn wat langer in Portugal gebleven dan aanvankelijk gepland. We komen zeker terug om de andere boeiende dingen in Andalucia  te bekijken en de niet gefietste delen van de Don Quichotte route ook te fietsen. We gaan nu onze overlevingspakketjes verzorgen. Dit betekent wijn kopen in de omgeving van Valencia. Tapas eten en Agua de Valencia drinken in Valencia en dan verder naar de Priorat voor de laatste wijn inkopen en om de meest verrukkelijke olijfolie gemaakt van een kleine soort olijven daar in te slaan. Zondag 1 november willen we weer thuis zijn.