Naar Sicilie 11-4 / 17-4

Als eerste ging onze trip naar Emmerich waar vroeg of laat alle campers met een douchevloer van ABS of PE plastic belanden om … nieuwe vloer te laten gieten. Zo ook bij ons. Die tijd hebben we benut om in de omgeving te fietsen in het Duitse rivieren landschap. Bloeiende fruitbomen, mooie uiterwaarden, mooi rivierbos én …… koffie met gebak aan de Rheinboulevard.

Na een tussenstop in Como hebben we onze vienden in Milaan bezocht. De eerste dag hebben Luigi en Stefania ons hele mooie plekken laten zien in het oude centrum. Twee dingen waren werkelijk fantastisch, een prachtige kerk: http://www.lanostramilano.com/site/la-chiesa-di-santa-maria-delle-grazie/ en een klooster http://www.arte.it/guida-arte/milano/da-vedere/chiesa/chiesa-di-san-maurizio-al-monastero-maggiore-1502

In dit klooster was de scheiding van seksen heel rigoureus. De nonnen kregen de  hostie door een piepklein luikje op de tong gelegd zodat de nonnen de paters niet zagen en de paters de nonnen niet.  Zozeer  vertrouwde  men zijn eigen vrome gelovigen.

Een mooie verrassing was de designweek in Milaan. In een prachtig palazzo lieten jonge designers uit de hele wereld mooie, nuttige, onnuttige en fantastische lampen, meubels en ?

’s Avonds eerst met het ene stel vrienden gezellig  gekletst en gegeten en de volgende avond met de andere vrienden.  En natuurlijk ging het vaak over eten en  jammer genoeg ook over  de zorg die onze lieve vrienden hebben voor ouders die zich niet goed meer kunnen redden….

Santa Maria delle Grazie

 

San_Maurizio_al_monastero_maggiore

Vissen!!!!

En dan een dag later op naar de eerste forelrivier van 2016. De Trebbia bij Gorretto, vlakbij Genua. Daar wordt dikke forel uitgezet op twee stukken water.  Één stuk waar je alleen met de vlieg mag vissen en één vis per dag mee mag nemen en een stuk waar je met alles mag vissen  en vijf vissen mag meenemen. In het laatste stuk water wordt de vis  op donderdag uitgezet en vrijdag weer uitgevist…. Zelf hebben we een hele  grote vis opgegeten. Een volgende keer moeten we een vis van ruim een kilo maar in twee keer opeten.

 

Al met al heb ik daar drie dagen fantastisch gevist op een heel mooie rivier. De eerste dag vier hele grote jongens. De tweede dag eentje die losschoot en vanzelfsprekend héééél erg groot was en de laatste dag weer vier grote jongens. Een stuk of drie vissen  waren tiger trout. Prachtig getekende vissen: een kruising tussen bronforel en regenboogforel.

 

 

Na drie dagen in de natuur te hebben gestaan, naar de cultuur: Napels en Pompeï.

Camping Il Vulcano Solfatara en het vulkanisme. 23-04/24-04

Voordat we naar PompeÏ gaan willen we al in de sfeer van vulkanen komen . Dat kan je alleen doen door een camping  te kiezen, die daadwerkelijk in de krater van een vulkaan ligt. We vinden deze op de vulkaan Solfatara. We hebben geen idee wat we er ons erbij moeten voorstellen. Vlakbij de camping dringt er  al een zeer beslist geen prettige geur van zwavel onze neusgaten binnen! Tot onze verbazing komen we bij een zeer groene camping en als we omhoog kijken zien we daadwerkelijk de randen van de krater. De wind staat de goede kant op, dus op de camping ruiken we niets. De velden waar je de vulkanische verschijnselen ziet, ligt nog geen 5 minuten lopen vanaf de camping. Wij erop af, we vinden het best spannend. Tja en daar ligt het dan, een vlakte waar pruttelende, borrelende en stinkende zwavelmeertjes liggen. We zien op verschillende plekken de hete dampen uit de grond komen een teken van onderaardse activiteiten. De bodem waarop we lopen is ook warm en lijkt wel hol te zijn. Op de plek zelf zijn constant lichte aardschokken, zo licht dat wij ze gelukkig niet kunnen waarnemen. Jullie  begrijpen het wel, de Romeinen gebruikte deze dampen voor therapeutische doeleinden. Je ziet er dan ook de resten van een oud romeins badhuis. Volgens mij is een  gewone hete douche  ook heel  therapeutisch.

Pompei 25-04

Ik heb Rolf voor zijn verjaardag een Nederlandse gids gegeven. Zij zal met ons 2 uur door PompeÏ wandelen en de bijzonderheden van deze plek vertellen. We lezen dan ook vooraf niet veel, zodat onze gids Jeanette Vlietstra ons helemaal kan verrassen. En dat doet ze dan ook. Het zijn de kleine dingen die het ertoe doen, zodat je een voorstelling kunt maken van deze stad, die op het moment van de uitbarsting van de Vesuvius zo’n 25.000 duizend inwoners had en zeer welvarend was. Ze laat ons zien hoe je kan zien dat er een winkeltje was of dat er een woonhuis was.  De ogen in het plaveisel, waar het touw van de ezel aan werd vast geknoopt zodat die er niet vandoor ging. Ze heeft de zeespiegels uitgelegd. Het straten patroon van een Romeinse stad. Die in de Rosse buurt echter verschilde. Daar liepen juist straten in een bocht, dicht  bij de haven. Wat was er dus eerst: de Rosse buurt of PompeÏ?  De dames hadden een erotische afbeelding  boven de deur hangen wat betreft hun specialiteit. Dat was makkelijk kiezen en ook voor de homo-mens viel er wat te kiezen. Daar wordt toch heden ten dage nog over gezeurd. De bakkerij met zijn ovens en molens. Op het grote plein stonden “Amsterdammertjes”, zodat de voertuigen er niet door konden. Het was voetgangers gebied! Hoe mooi zal het marmeren plein eruit  hebben gezien. Ze vertelden ook hoe de Italianen de afgietsels van de doden verprutst hebben door ze op brancards te vervoeren en ze daarvan af lieten vallen en maar doorgaan om ze op deze manier te vervoeren. Met alle tips die ze voor oud Napels, het archeologisch museum en Paestum meegaf een fantastische rondleiding ,  die we iedereen kunnen aan bevelen.

 

Napels zinderende stad aan de zee. 26/27 april

Dit is de titel van de stadswandeling, die ik van” Ciao Tutti” heb gedownload. We kiezen voor een camperplek midden in de stad. Om er te komen moet je wel heel rustig blijven , het verkeer met name scooters en motortjes vliegen je links en rechts voorbij. Heel bijzonder, we komen zonder ook  maar één deuk aan op  de camperplek aan. In Napels rijdt geen enkele auto zonder deuk. De wandeling start bij de Duomo. We gaan even naar binnen, maar gaan daarna gauw naar de kerk Pio Monte della Mesericordia, daar hangt een doek van Caravaggio. We houden allebei erg van deze schilder en genieten  ook weer van dit werk “de zeven werken van barmhartigheid’,  het is schitterend.

 

 

Er lopen heel veel  Italiaanse en Franse schoolklassen rond in Napels.  Het valt ons op  hoe geconcentreerd ze luisteren naar de uitleg van de kunstwerken. Iets wat ik zelf ook altijd heb ervaren bij de rondleidingen door de musea met mijn leerlingen. We lopen richting de Kerk San Lorenzo en gaan daar even onder de grond. Onder Napels ligt nog 2x Napels uit verschillende periodes. Ongelooflijk hoe je de straatstructuur van Pompeï ook daar herkent met de winkeltjes, de huizen etc. We lopen door de hoofdstraat uit het jaar 15. Heel bijzonder.

straatje  uit het jaar 15
straatje uit het jaar 15

We lunchen bij Ristorante Bellini, aanbevolen door onze stadswandeling .’s Middags slenteren we heerlijk door de steegjes van de Spaanse wijk .In de Vico Due Porte a Toledo gaan we bij een heel leuke parapluwinkel een paraplu kopen. De winkel is  een must, Je kunt je niet indenken hoeveel verschillende en versierde paraplu’s hier met de hand gemaakt worden. We kopen een plu, waarvan de witte stippen verkleuren als het regent en weer wit worden als de plu droogt. Hoe leuk! Even verderop kopen we bij Casa Infante een heerlijk Napolitaanse ijsje.  We kijken naar mensen, hoe ze praten , hun handen en voeten daarbij gebruiken en ze spreken toch allemaal Italiaans. Zonder ledematen praten lukt de Napolitaan niet. We lopen nog even de Galleria d’Italia in. Behalve het glazen plafond en doeken van schilders van de Napolitaanse school, hangt er ook een Caravaggio. De Martirio di Sant’Orsola. Heerlijk die mooie kleuren van Caravaggio naast al die toch ietwat sombere kleuren van de Napolitaanse school. We zijn doodmoe en besluiten het de volgende dag wat rustiger aan te doen. Napels is leuk genoeg op nog eens te bezoeken. De stad is niet bijzonder mooi door bouwwerken, maar zinderend is het wel en dat maakt Napels zo leuk.

 

De volgende dag gaan we eerst met de bus naar het Museo Nazionale. We gaan daar alleen de zalen met betrekking tot Pompeï bekijken. De eerste zalen, die met de mozaïeken zijn al overweldigend. We mogen van een Amerikaans stel hun verrekijkertje lenen. Dan zie je pas hoe knap de mozaïeken gemaakt zijn. Kijk hiervoor ook naar de deel foto en het bijbehorende mozaïek. Daarnaast is ook het mozaïek van de slag van Alexander met de Perzische koning Darius heel bijzonder. De afbeelding laat één en al dynamiek en perspectief zien. Schitterend!  We bekijken het Gabinetto Secretto. We waren in Pompeï al door onze gids enthousiast gemaakt voor dit gedeelte. Schitterende erotische afbeeldingen hangen er  en natuurlijk ook de penis in opstaande stand. Die Fallussen hingen trouwens overal om het boze oog te weren en geluk in het huis te brengen…. Bij  het beeldje van de man en de geit kunnen we het niet na laten om even in de cabaretsfeer van de afgelopen tijd een link te leggen met een bevriend staatshoofd.  We pakken de metro om de haltes Dante en Toledo te bekijken. De met kunst versierde stations moeten heel bijzonder zijn. Ze zijn inderdaad mooi. Daarna gaan we de kloostertuin en kloostergang bij de Santa Chiara bekijken. Het is zeker de moeite waard. We genieten van de fresco’s en de verhalen die zijn uitgebeeld op de Majolicategels en bovenal van de stilte die er heerst. Daarna volgt ons laatste item de kerk Capella Sansevero, hier ligt het beeld van de “gesluierde Christus” Het is werkelijk schitterend en vooral als je bedenkt dat het beeld uit één blok marmer is gemaakt. Spieren en bloedaders zijn zichtbaar onder de sluier. Je krijgt dus echt het idee, dat de sluier er pas later op is gelegd. Ga het zien als je in Napels bent. We slenteren nog wat door de Spaccanapoli doe Napels in tweeën deelt. Kleine steegjes die allemaal  van Noor naar Zuid lopen en van West naar Oost. Er hangt een heerlijk ontspannen sfeer. De bevolking is  uiterst vriendelijk en lopen graag even mee op je de weg te wijzen. We hebben ons geen moment niet veilig gevoeld. Doen Napels, leuke stad.

 

Omdat we best wel moe zijn geworden besluiten we om de drukte te ontvluchten en vertrekken in de namiddag nog naar Paestum.

 

 

Paestum 27/28/29 04

 

We komen na de stadse drukte van Napels op een heerlijke camping aan zee in Paestum aan. We hebben een mooie plek en onze mede kampeerders zijn net als wij allemaal grijs. Doodmoe van Napels duiken we ‘s avonds vroeg ons bed in en ook de volgende dag genieten we sloom alleen maar van de zon. De volgende dag gaan we weer vroeg op  pad. Paestum in de 7e eeuw door  de Grieken gesticht als Poseidonia. De ruïnes van dit tempelcomplex gelden als de meest volledige overblijfselen van Magna Graecia, het Groot Griekse rijk. Het was in zijn glorietijd een heilige, ommuurde stad, de Romeinen die driehonderd jaar later de macht overnamen , gaven de stad de naam Paestum. Het is heerlijk om door het complex te wandelen. Je loopt langs tempelsruïnes, ruïnes van huizen envan de markthallen. De cipressen en oleanders staan er alsof ze de geschiedenis hebben overleefd op deze plek. Met veel Ahh’s en Ohh’s bewonderen we de Tempel van Neptunus en de tempel Cerere, die ter ere van Athene  is opgericht. Binnen in het museum zien we prachtige metopen met taferelen uit o.a de Trojaanse oorlog. Het was zoals is het is, de geschiedenis herhaalt zich al eeuwen. De oorlog, de jacht en sexualiteit beheerst onze geschiedenis.

Voldaan over  deze excursie zoeken we ons campertje op en gaan op naar de volgende plek Tropea. Het is een tip van onze vrienden uit Milaan.

Tropea 29/30-04

DSC_4111
Tropea is zo’n stadje uit een Italiaanse film. Het ligt boven op een zandhoudende rots tussen de kliffen en daaronder ligt een allerliefste baai. Een plek voor een honeymoon en dat vieren we daar dan ook op 29/04, onze trouwdag in een mooi gelegen restaurant met uitzicht op de baai en het verlichte kerk/ kasteel. We moeten er wel 100 treden voor omhoog lopen, maar werden daar goed voor beloond. De film” Marina” over het leven Rocco Granata (weten jullie nog wie dit is?) is hier gedeeltelijk opgenomen.
Op 3 mei vieren ze daar ook een bevrijding, dit keer is het de bevrijding van de Saracenen. Een groots dorpsfeest met reuzenpoppen die al een paar dagen voor3 mei door de straten gaan om de bevrijding van destijds weer te laten beleven. Zo heeft Leiden op 3 october zijn feest en Tropea op 3 mei haar feest. Zal het aan de “3” liggen misschien.
Het was leuk om hier te zijn. Ik heb van het strand genoten, het water was echt nog veels te koud. Dus alleen de tenen er maar in. Beslist even stoppen hier, als je ooit in de buurt komt.

Sicilia arriviamo, 1/5 mei

Het hoost, het plenst, het giet, het reint dat het spielt. De weg naar de bigletteria wordt in die plens bevolkt door “mannetjes”. Mannetjes die vinden dat zij voor jou beter een kaartje kunnen regelen bij de bigletteria dan dat jij dat zelf kan. Terwijl je zelf toch ook een aardig woordje over de grens spreekt. Het is net de boot naar Marokko. In Tanger zijn er ook veel “mannetjes”. Nou ja een euro voor een espresso kan ie krijgen, maar de volgende die wijst welke kant we uit moeten kan de …. krijgen.

De overtocht is niet direct spannend of mooi in die plens. Messina is in die regen ook een troosteloze havenstad. De aankomst op onze eerste camperplek/camping voor Taormina is redelijk. Uitzicht op een grijze zee. Er zit een gezin uit het zuiden des lands in een mobilhome. Ze vinden het geen geweldige camping en het weer vonden ze op de vorige camping ook veel beter… Met veel moeite hebben ze voor elkaar gekregen dat ze weg mogen van deze vooraf besproken camping.

P1050454
Domplein in Catania

Tsja wat te doen? Joke is de weerberichten expert. Als we Taormina nou bewaren voor het eind van de reis en morgen doorgaan naar Catania en daar verder kijken? Catania here we come! Catania arriviamo: de vismarkt, de Piazza Duomo, de bus van de camping naar de stad en het Griekse theater, mooie belevenissen. Het Griekse theater is uitgegraven tijdens bouwwerkzaamheden. Giga, 7000 mensen konden er in. Nu worden er weer theatervoorstellingen gegeven en concerten. De omliggende huizen staan bovenop de buitenste resten van het theater, zoals bijna alles in Italie gebouwd is bovenop de resten van de vorige eeuwen. De vismarkt is een echte belevenis, fantastisch. Zwaardvissen, degenvissen, tonijn, polpe, sepia, octopus en ? en?. Dus wij zijn naar de camper gegaan met een fors stuk tonijn en een octopus. Er om heen is een grote groentemarkt. Daar zien we voor het eerst van ons leven zucchinis van een meter.

 

Voor de volgende dagen wordt mooi weer voorspeld, zo mooi dat we bijna de weg naar de Etna waren ingeslagen om boven te wandelen. Tot we even verder lazen in het weerbericht: ’s nachts 0-5 graden, overdag 7-11 graden met windkracht 5. Dus dat is ook doorgeschoven naar het einde van onze ronde Sicilie.

Op naar de volgende belevenis, een wandeling door de Cavagrande del Casssibile vlakbij Siracuse. Daar hebben we bij de hut gestaan met een prachtig uitzicht. Onder ander uitzicht op, heel in de verte, de besneeuwde Etna. In deze Cavagrande  hebben we onze eerste grote wandeling  gemaakt. Een rondwandeling vaneen uur of 4 door een prachtige  kloof, de Siciliaanse Grand Canyon!

Onze volgende stop is Pantalica,  ook een mooie kloof, met heel veel prehistorische graven.

Pantalica, Éen van de grootste Necropolen in Europa. 5/6 mei

Via Ferla rijden we naar Pantalica. Ferla is weer zo’n voorbeeld van de alles verwoestende aardbeving op Sicilië in 1693. Van het stadje was niets meer over. Het werd weer opgebouwd en net  als in vele steden,stadjes en dorpen die weer zijn opgebouwd na deze  aardbeving, voert de barokke bouwstijl de boventoon. Pantalica(dodenstad) is een bergplateau met canyonachtige dalen van de rivieren Calcinare en Anapo. De gevonden grafkamers dateren uit het stenen tijdperk. Tijdens de wandeling door het gebied zie je overal deze grafkamers. Al die gaten in de wanden geven toch een spookachtig aanzien. De resten van keramiek van de Pantalicacultuur  zijn in het Archeologisch museum te zien in Siracusa. Een museum dat je niet moet overslaan, als je hier bent. Er is een heel overzichtelijke tentoonstelling van zowel de geologische geschiedenis, als van de volken die er afwisselend hebben gewoond. Uit de Byzantijnse tijd zijn de rotskerken en toen werd er ook in de holen gewoond.

 

Siracusa, 6/7 mei.

Gelukkig hadden we een beetje een pechmiddag…. Een waterballet in de camper, een wandeling uit het Rother gidsje met als startpunt een afwerkplek, een schampschot met de camper langs een heel oude auto, en zo nog het een en ander. Dus gingen we in Siracusa gezellig uit eten om het sjagrijn te verdrijven: een passegiate in de late middagzon op de boulevard. Door die late zon waren Siracuse en Joke op zijn mooist.

P1050519

Waarover raak je bij een wijntje met Italianen op een terras in gesprek? Eten! We zijn uitgebreid voorgelicht over de voordelen van het ene restaurant boven het andere en daarover was natuurlijk weer discussie tussen die Italianen. Het advies  van een echte Siracusaanse  (?) won het voor ons. We zijn zeebaars gaan eten bij restaurant de zeebaars, heerlijk.

Natuurlijk kan je in Siracusa dagen zoet zijn met heel veel cultuur.  Wij houden het bij drie toeristische hoogtepunten. Het archeologisch museum (zie Pantalica), het Piazza Duomo met ijs en een mooie Caravaggio in de kerk Santa Lucia alla Badia: de dood van Santa Lucia. Erg mooi  en vooral het ijsje, erg lekker.

 

 

 

Noto, leve de barok. 7/8 Mei 2016 

 

DSC_4270We komen op een aller heerlijkste camperplek aan. We staan  tussen de citroenbomen, een vrolijk gezicht die gele balletjes tussen de groene bladeren. Wat moeten we met Noto doen, in ieder geval één ding en dat is eten bij Dammuso een heel goede tip van Tonnie en Frits. Natuurlijk is er veel te zien, maar we merken dat we even een moment van verzadiging kennen. We blijven de volgende dag tot vier op onze camperplek, lezen en doen veel niks. We gaan om 4 uur een “passegiate” maken in Noto en nemen de belangrijkste gebouwen in onze wandeling op. En dan zijn we ineens weer helemaal in om leuke dingen op te nemen. Er is een soort van lentemeisjes-corso in Noto. Jonge mooi aangeklede vrouwen vertegenwoordigen allen een deel van Sicilië . Er is een fotosessie voor de Dom en daarna vertrekken de dames in Old Timers. In één van de straten ligt een mooie bloementapijtje gemaakt door de plaatselijke bloemisten opleiding. Er wacht ons nog een verrassing in één van de kerken is een interessante tentoonstelling van de originele tekeningen van de glas in lood ramen van de Dom zoals die ontworpen waren voor de restauratie van de deels verwoeste Dom na de aardbeving in 1996. Een video laat zien hoe de restauratie is verlopen, een werkelijk ongelooflijke klus en hoe de kerk met een processie weer tot Dom werd gekroond (zo noem ik het maar.) Ja en verder biedt Noto veel en veel en zeer veel barok. Het is werkelijk over de top!  We eten ’s avonds bij Dammuso. Mocht je in de buurt zijn, dan bevelen wij het je zeker aan.

 

 

De volgende dag gaan we naar het strand van  Vendicari. Avonds eten we in ons eigen restaurant Wingamm, een verrukkelijke Bistecca alla Fiorentina. We staan nu weer op een plek die ons heel Marokkaans  aandoet van wege de combinatie rode aarde en olijfbomen. De Vendicari is een klein  beschermd  natuur gebied, het is een kwelderachtig gebied en we voelen ons ineens weer een beetje op Terschelling. Het kan verkeren op Sicilié, het geeft ook aan hoe afwisselend het landschap is. We maken de volgende dag een mooie wandeling door het gebied. Het valt ons op hoeveel er gewandeld wordt op Sicilië en dat er ook veel redelijk goed gemarkeerde paden zijn.

Diezelfde middag trekken we door naar Marzamemi, oud vissersdorp met tonijn specialiteiten. We kopen de Brassaola van tonijn. Het is eigenlijk hetzelfde als de Mojamma uit Andalucië, alleen de Spaanse variant smaakt veel en veel beter. Dus koop daar maar geen salami of Bressaola, veels te zout. Ga wel genieten van  het plein en de terrasjes.

11/12 mei Ragusa, stad van Commissario Montalbano en het strand bij camping Scarabeo   

 

Na Marzanmemi rijden we richting Ragusa. In een wirwar van straatjes en vertouwend op onze GPS tante  Truus, probeert Rolf al rijdend te overleven. Tante Truus wil ons soms scherp naar rechts laten draaien, maar wij draaien liever ons hoofd eerst naar rechts om ons te laten overtuigen of naar rechts wel zo’n handig idee is. Na heel wat zweten komen we bij een prima parkeerplek voor campers. We zijn meteen in de wijk Ibla en deze wijk wilden we bezoeken.  Het is fantastisch om Ragusa verdeeld over 2 heuvels in beneden-en bovenstad te zien liggen. Het is bloedheet en we hebben zin in de kerken alleen al vanwege de koelte die daar is. We krijgen van het Touristenbureau een  vriendelijk welkom en een stadswandeling. Al snel  blijkt dat  de kerken ook siësta houden, ze zijn allemaal dicht. Dat is  echt wel pech. Rolf allang blij, die is inmiddels een beetje kerkmoe geworden. Maar er is meer en dat is het geroemde ijs van IJs- en wijn winkel “Gelati di Vini” op het Piazza Duomo. Overigens een schitterend plein en het aan zicht van de Dom is zeker niet minder. Maar ook de Dom is echt gesloten. Bij Gelati di  Vini maken ze het meest goddelijke ijs op  basis van o.a. wijn, en nog verrassender is dat ze gepeperd chocolade ijs maken met echte peperoncini erin. Het is  warm en we hebben toch nu niets anders te doen,  dus we kiezen 4 bollen ijs uit en gaan daar een half uur over doen(???). We wandelen nog even door Ragusa, ook hier weer één en al barok. De aardbeving van 1693 heeft op Sicilië een echte barokrevolutie ontketend. We proberen het lievelings restaurant van de commissario, la Rusticana te spotten  en wat we ook proberen, we lopen aldoor het verkeerde straatje in. Het is ons te heet , zoeken niet verder maar zoeken onze camper op. Op naar het strand van camping Scarabé. Hier blijven we 2 dagen, doen de was en genieten van het strand.

13/14 mei Piazza Armerina  met Villa Romana del Casale.

Weer zo’n plek, die je niet moet overslaan op Sicilië . In een mooi groen dal en dus vruchtbaar is rond 300 deze Villa gebouwd. Deze Villa is door een aardverschuiving onder een modderstroom verdwenen en pas sinds 1950 wordt er aan de opgraving gewerkt. We herinneren ons nog de geschiedenis lessen over de Romeinen en hoe zij  hun Villa’s bouwden. Deze lessen worden hier in beeld gebracht. De Villa ligt schitterend in het dal en als je binnen loopt voel je de sfeer van het rijke Romeinse leven. Niet gek om in die tijd tot die groep te behoren lijkt ons zo. Schitterende mozaïeken zijn zichtbaar geworden en vertellen hoe het Romeinse leven eruit zag in die tijd. De taferelen van de jacht op de wilde beesten, die verscheept werden naar Rome om daar hun rol te vervullen tijdens o.a. gladiatorengevechten zijn ongelooflijk mooi in beeld gebracht op zo’n mozaïek. De sportmeisjes  in bikini,  nooit geweten dat wij deze strandkleding van de Romeinen hebben over genomen! Piazza Armerina laten we de volgende dag verder voor wat het is, hoewel het er uitnodigend uitziet.  We trekken door naar Caltagirone, de keramiek stad. De keramiek spreekt ons niet bijzonder aan. De geschiedenis van de ontwikkeling van de keramiek is leuk om te weten. De hele omgeving biedt veel bezienswaardigheden. Gelukkig zijn we van plan om erg oud te worden, dus bewaren we deze plekken voor een volgend moment en trekken deze middag door naar Valli di Templi.

 

15/16 mei Valli di Templi en Capo Bianco

P1050635

Deze Griekse stad ligt op een heuvelrug en het boeiendste was voor ons dan ook eigenlijk de weg ernaar toe. Je ziet, hoe groot de stad destijds is geweest en de enorme tempels geven het geheel een majestueus beeld. Als je binnen de stad loopt ervaar je de grootsheid toch wat minder. We hadden deze reis Paestum al bezocht en ja, we worden wat blassé. Paestum was voor ons een meer tot de verbeelding sprekende Griekse stad. Tempels blijven natuurlijk fascineren. We bezoeken het complex in de namiddag, want het begint toch al warmer te worden en willen toch wel optimaal blijven genieten van de dingen die  we bekijken. Dus vanaf nu in de ochtend en in de namiddag toerist spelen. Na het bezoek aan de tempels wordt het tijd  om weer even in de natuur  te zijn. Bij de tempels  kunnen we niet leuk staan en gaan door naar de wandelstop bij Eraclea Minoa. Ook hier zijn weer oude stenen maar wij zoeken de Kaap, Capo Bianco op. De volgende dag wandelen we naar de klif en over de klif lopen we naar de punt, om vervolgens af te dalen naar de monding van de rivier Platani. Vervolgens lopen we via het strand, wat even een ingewikkelde toegang had (zie foto) naar de onderkant van deze schitterende witte kaap. De zee is woest en hoog. We kunnen niet, nou we durven niet, via de zee om de kaap heen. We houden een lunchstop en genieten van deze  bijzondere plek. Daarna  klauteren we omhoog terug naar de bovenkant van Capo Bianco en lopen over de kliffen weer terug naar de camper, die met zijn neus aan het strand staat. Er staat een koude storm, dus een wijntje drinken op het strand zit er niet in.

 

17/18 mei, de zoutpannen van Trappani en Erice

P1050660

Zoutpannen zijn om twee dingen leuk: er wordt op een tot de verbeelding sprekende manier zout gewonnen en er zijn veel watervogels. Het eerste blijkt telkens weer waar. Het tweede lukt ons eigenlijk nergens. Of we nu ergens in het voorjaar of in het najaar komen, bij een vogelgebied. Die vogels zijn altijd net gevlogen. Ja, een enkele verdwaalde flamingo, maar al die vogels zijn pas echt interessant als ze met veel tegelijk zijn. Anyway, bij de zoutpannen werd op een terras wel een heerlijk groentegerecht geserveerd met een bijpassend lekker wit wijntje. Dan maar geen vogels. Er waren een heel eind verderop wel heel veel kitesurfers, een prachtig gezicht. Misschien bleven de vogels daarom wel weg… (TEKST GAAT DOOR ONDER DE FOTOS)

Op Sicilië hebben we tot dusver heel veel mooie oude stenen gezien. Uit de Griekse tijd, de Romeinse tijd, en nog veel oudere volkeren. Ook hebben we tot nu heel veel Barok gezien. Van de tijd daartussen hebben we niet zo veel gezien. Dat klopt. Allemaal bij de grote aardbevingen verwoest. Erice is daarop een uitzondering. Op deze plek spelen veel mythen van de Grieken. Er worden ook resten van oude tempels opgegraven. Vooral

de (vroege) middeleeuwen zijn hier goed vertegenwoordigd. Een verademing, andere oude stenen…. Een prachtig stadje met veel patissiers die heerlijk amandelgebak maken. Erice geeft ook en  vooral een fantastisch 360 graden uitzicht over grote delen van de kust. Erice ligt namelijk op een berg van ruim 800 meter direct aan die kust. Het uitzicht reikt tot onze volgende bestemming San Vito lo Capo.

San Vito lo Capo, Lo Zingaro 18-19 mei

We beginnen meer rustdagen te nemen. In San Vito lo Capo hebben we een mooie camperplek direct aan zee gevonden. Hij was niet aan het strand maar wel met een koel zeewindje, soms kan je het niet allebei hebben. San Vito was vroeger een simpel vissersdorp, nu is het een leuk toeristisch badplaatsje.

 

DSC_1783
Wat kan het leven toch alleen genieten zijn.

’s Avonds opzoek naar het beste restaurant voor couscous met vis. Dé specialiteit van dit dorp. Wij troffen een moderne culinaire versie van dit gerecht, aan de prijs en niet geweldig. Tripadvisor zegt ook niet altijd alles…  Het was wel een leuk restaurant, mooi Arabisch ingericht en we dronken een lekker wijntje. Dus we hebben een leuke avond gehad. Mocht je trouwens in dit dorp komen.  Ga de kerk bekijken, we hebben nog nooit zo’n aparte kerk gezien, kaal, rechthoekig en met moderne kunst.

P1050683
Je zal bij zo een mooi karretje maar iets lekkers mogen uitkiezen.

Als je dat hebt gedaan kun je met een gerust hart wandelen in het nabijgelegen natuurpark, lo Zingaro. Daar kun je hoge en lage routes nemen of een combi van de twee. Wij namen dit keer, ook omdat we laat aan de wandeling begonnen, de lage route, langs een prachtige kust met heerlijke baaien. Het is niet zomaar dat je er nu over dit pad kunt wandelen. De regering had besloten in Lo Zingaro en weg langs de kust te maken. Een mooi burger initiatief heeft dit voorkomen. Op 18 mei 1980 is er de mars van Lo Zingaro gehouden en….. de regering heeft geluisterd. Chapeau! Als je hier gaat wandelen wel je zwemspullen meenemen, en je waterschoenen voor de strandjes met ronde stenen, ronduit prachtig.

Monreale, 21 mei

DSC_4343

De Noormannenkoning  of Normandische koning, Willem II maakt zich boos op de aartsbisschop van Palermo en….. laat zien dat hij de grootste heeft. De grootste kerk. Op de Monte Reale laat hij een kerk bouwen die zijn weerga niet kent. En het is echt alles goud wat er blinkt. Fantastische mozaïeken, met heel veel goud. Natuurlijk is Christus het stralende middelpunt boven/achter het altaar. Rechts in de kerk is Koning Willem II vertegenwoordigd. Hij overhandigt de kerk aan Maria. Talloze (sterke) verhalen sieren de kerk. Over de wonderen van Jezus, over de apostelen, over de Ark van Noah. Alles bedoeld om de gelovigen in beeld (in strips) de verhalen van de bijbel bij te brengen en door de pracht en praal de gelovigen ontzag voor het gezag te laten ervaren. Buiten de figuratieve mozaïeken zijn er veel geometrische, Arabische mozaïeken langs de wanden en zijn de pilaren met mozaïek ingelegd.   En dan is er ook nog het dak van de kerk, het plafond. Dit is geheel versierd op een Arabische manier. Er is waarschijnlijk geen kerk op de wereld die aan deze kerk kan tippen, door de rijkdom en integratie van stijlen. Adembenemend. We zijn stil!

 

 

Palermo 21/22 mei

DSC_4369
Wat nog over is, van de eens zo beroemde markt in de wijk Vucciria

Na Monreale zijn we eigenlijk helemaal klaar met het bezichtigen van bijzondere dingen. Kan het nog mooier, nog interessanter, we geloven het niet. Knop om, want we houden inmiddels wel veel van Sicilië. Opvallend in deze reis is, hoezeer we beiden ook van koken houden, dat de keuken opvallend vaak schoon blijft. Buiten de deur eten is een feest hier op Sicilië. De heerlijkste visgerechten worden geserveerd en het witte wijntje type ”Grillo”, smaakt er prima bij. Maar terug naar Palermo, bijzonder is dat hier wel oude cultuur is. De aardbevingen hebben hier geen of nauwelijks  schade aangebracht. Dus niet zoveel barok hier. Op de camperplek zou je niet willen staan(vooral niet in de zomer als het zoooo heet is hier), zo lelijk is het er. Groot voordeel is echter, dat je binnen 800m bij belangrijke bezienswaardigheden bent en de taxi je voor €10 verder overal naar toe brengt. Rolf en zijn benen willen niet meer lopen, het is  even op. De opzichters zijn heel vriendelijk en helpen je overal mee.

We gaan toch op stap en ons eerste doel is het Convento dei Cappuccini(om de hoek bij de camperplek), een zeer bizar “kerkhof” in de catacomben. Hier hangen en liggen gemummificeerde lijken van welgestelde burgers en monniken. Keurig aangekleed, en in het verleden werden de doden ook regelmatig van schone kleren voorzien. Het is echt een bizar geheel en opvallend is hoeveel gezinnen met kinderen dit in hun programma hebben opgenomen. De kinderen lopen hier echt te griezelen. Goed leuk, en verder niet bijzonder.

 

We gaan snel door naar het Palazzo dei Normanni, een mooi toetje na Monreale. We genieten dus nog even na en tegelijkertijd ook van dit Palazzo. We slenteren verder langs de kathedraal, via leuke pleinen naar de haven en daar nemen de we een soort TukTuk Taxi terug naar de camper. De volgende morgen nemen voor het gemak een taxi naar de wijk  Vucciria. Ten eerste om naar de, in de gidsen veel geprezen markt te gaan. De wijk  is leuk, maar ach de markt behoort inmiddels tot het verleden. Ons 2e doel is het stucwerk van Giacomo Serpotta. In verschillende kerken in deze wijk, is zijn schitterende stucwerk te bewonderen. We zijn in stille bewondering. Er zijn nog veel andere dingen te bewonderen, die bewaren we voor een volgende keer. Op naar Cefalu.

DSC_4365
Het stucwerk van Giacomo Serpotta, hier en op de volgende foto’s in het Oratorio Del Rosario di San Domenico

DSC_4367 DSC_4358

Cefalu 22/23/24 mei

Waarom ga je naar Cefalu, gewoon omdat het schitterend ligt. Dat zie je vooral als je aan komt rijden. Het dorp ligt zoals vele dorpen tegen de berg op gebouwd, direct aan de zee. Het heeft heerlijke stranden, restaurants en terrassen. Ondanks al het toeristische gedoe, zijn er gewoon weer de typische smalle straatjes en trapstraatjes, waar wel degelijk de eigen bewoners wonen. De Dom is mooi en ook de wasplaats uit de Arabische tijd is er nog steeds. Maar het is vooral genieten op het strand, het terras en het restaurant( alweer een schone keuken).

de Madonie 24/27 mei

DSC_1858
Opnieuw onverwacht, een ruig landschap

De kilo’s zijn er weer aangevlogen bij al dat genieten in Cefalu. Goed dat in het achterland van Cefalu een Natuurpark ligt, waar stevig gewandeld kan worden. Die kilo’s moeten er natuurlijk wel weer af. We kiezen voor een wandeling bij de hut Crispi even boven Castelbuono. De weg ernaar toe is een avontuur op zich. De bomen hebben zulke laag overhangende takken, dat we alleen maar in het midden van de weg kunnen rijden en hopen op geen tegenliggers op deze smalle en “lage”weg. Het geluk zit ons mee, geen tegenliggers. De hut ligt aan een mooie alpenweide en we krijgen ontzettend zin om op pad te gaan. De volgende ochtend vertrekken we op tijd. We hebben inmiddels  ervaren dat de aangegeven looptijden voor ons verdubbeld kunnen worden. Het is een schitterende wandeling door bossen met enorme beuken en hulstbomen die hier 15m hoog kunnen worden. Deze laatste zijn nog een overblijfsel uit de ijstijd. Boven op de berg Cozzo Luminario hebben we een weids uitzicht. De Ionische eilanden zien we wel liggen, maar ook  alleen omdat we weten dat ze er liggen. Het is helaas heiig weer. Op ons pad kruisen 3 jonge wildzwijnen, ze knorren er lustig op los en even later komt de moeder van Bambi ook nog voorbij. Dit niet alleen maakt deze wandeling leuk, maar boven groeien planten die we echt nog nooit hebben gezien (ijstijd?). Al deze bloemen maken de weides tot een kleurrijk geheel. De weg terug is  een hele  afdaling. We twijfelen of we de goede weg wel hebben genomen. Dan, op het juiste moment komen er wandelaars van de andere kant die onze twijfel weg kunnen nemen. De aangegeven 3 uur is inderdaad 6 uur geworden. We zijn blij dat we een douche kunnen nemen en de wijn en het pils koud staan.

De volgende dag genieten we van de alpenweide en aansluitend gaan we naar Castelbuono. Een mooi stadje, waar we genieten van het moment van de “passegiate”om 17.00 uur. Wie op dat moment niet werkt is  op straat en hoe heerlijk is het dat de hoog bejaarde mannen elkaar treffen bij een bar of een bankje langs de weg. Dat is wat Safer, de vader van mijn Syrische leerling zo mist in NL. Mannen op straat, die met elkaar praten.  Rolf staat ineens te kletsen met mensen. Een bekende van de fotoclub is ook in Castelbuono. Leuk, dit soort onverwachte ontmoetingen. We staan op de parking voor campers aan de rand van het stadje. ’s Ochtends om 06.30 uur wordt er op de deur gebonsd. Wat blijkt; je mag alle dagen daar staan, behalve op de marktdag. Oeps even dit bord over het hoofd gezien. De marktlui kijken ons lief glimlachend aan. Ze hebben wel pret over het feit dat ze ons zo vroeg moesten wekken. We vluchten snel weg.

Geraci en de Etna 26/27 mei

DSC_4391
Uitzicht op Geraci.

We willen nog een wandeling maken  en daarvoor rijden we na het abrupt ontwaken naar Geraci. Het is al vroeg heet en als we bij het beginpunt van de wandeling zijn, zien we dat de wandeling over alpenweides en bergzadels gaat zonder schaduw. Wat te doen… We kiezen ervoor om onder de zonneluifel van de camper te gaan zitten en een boek te lezen. Tussendoor genieten we van de uitzichten om ons heen. In de middag vertrekken we richting de Etna. We doen dit via binnendoor wegen en rijden door heel afwisselende landschappen. We slapen ergens in niemandsland en de volgende dag moeten we toch nog  wel  2 uur rijden voor we bij de volgende berghut zijn , de rifugi  Citelli. We lunchen en gaan dan direct op stap. We wandelen om de bergen Sartorius heen. Het is een korte wandeling die wel  heel goed weergeeft hoe een lava landschap eruit ziet. Deze bergen zijn ontstaan tijdens een uitbarsting in 1865 en wij mogen daar nu van genieten. De Etna zelf gaan we niet op. Het lijkt ons een erg toeristisch circus, wat later ook beaamd wordt door een gids waarmee ik spreek. Ik vertel hem dat de route die wij gelopen hebben, gemarkeerd zou zijn. Geen paaltje gezien en dus vraag ik hem vrolijk of de gidsen de paaltjes stiekem hebben weggehaald. Hij zegt geen ja en geen nee, kijkt me ietwat glimlachend aan en zegt: Wij moeten ook overleven. Ja, in een land waar de werkeloosheid op 40 à 50% ligt, is dit de harde waarheid. We slapen die nacht bij de Monti Sartorius en de volgende dag gaan we naar Taormina.

 

Giardini Naxos/Taormina 28/30 mei

"Marina,Marina" schalt nog steeds door de straat
“Marina,Marina” schalt nog steeds door de straat

Het einde van de trip in Sicilië begint in zicht te komen. We hebben

er niet bij stil gestaan dat  het weekend is en dan trekken de Italianen er massaal met de camper op uit. Pas op de 3e camping in Giardini Naxos is er plek, en we vinden er een mooi plekje met wat boomschaduw. Dat hebben we nu toch echt nodig. Het is dus druk, maar ach met Italiaanse gezinnen is dat ook weer een evenement op zich. De Siciliaanse ”Johnny Jordaan” ,wordt door de aanwezige bejaarden uit volle borst  mee gezongen. Men bemoeit zich met alles en iedereen. Geen jonge moeder is hier veilig voor alle goed bedoelde adviezen van de buur oma’s. Heerlijk om het allemaal van de zijlijn mee te mogen maken. We nemen daar dan ook uitgebreid de tijd voor. Giardini Naxos is een lief badplaatsje in de schaduw van Taormina, leuk dorpsstrand en een heerlijke zee. Onze laatst geplande wandeling skippen we voor een volgende keer en alleen Taormina gaan we nog bekijken.  Natuurlijk ook  even shoppen, want voor mooie winkels ga je naar Taormina. We krijgen van onze Schotse buren tickets voor de “ Hop on Hop off” bus en een ticket voor het Griekse theater  in Taormina. Zij maken er geen gebruik meer van. Met de heerlijk open bus rijden we richting Taormina. Pfffff, wat een drukte is het hier. Eerst maar naar het Domplein en aan de weg ernaar toe is alweer veel te bekijken. De Dom is verrassend eenvoudig en juist daardoor erg mooi. Rolf zoekt een terras op en ik  ga op stap in de winkelstraten. ‘s middags gaan we naar het theater Greco en zijn toch weer verrast. Het theater ligt op zo’n schitterende plek en is ook zo mooi gebouwd. Nu heb je vanaf deze plek zicht op de Etna bij helder weer. Wij dus niet want het is warm en heiig. Maar we  kunnen er ons van alles bij voorstellen. Dat zicht op de Etna en de zee werd destijds dus wel verstoord door dit theater. Maar ja, je kwam er ook om naar andere zaken te kijken en te luisteren. Tegen borreltijd rijden we met de bus naar Isola Bella en genieten daar van het einde van de dag. Het is een heel mooi plekje en heeft niet voor niets de naam Isola Bella gekregen.

 

31 mei, Ciao Sicilië,

2-DSC_1948

De dag dat we aankwamen hadden we originele Nederlandse plensbuien en de dag dat we weggaan is het origineel Nederlands miezerweer. Tussen deze twee momenten heeft de zon alleen maar geschenen. Hoe heerlijk was dat! We varen over naar Italië en laten Sicilië met mooie herinneringen achter. Tot een volgende keer.

 

 

1 juni…………………thuis?

We zullen de komende dagen steeds een stukje noordelijker komen. Onze eerste echte stop wordt Sorrento, waar we een scooter zullen huren om ze langs de Amalfische kust te rijden. Dit hebben we inmiddels gedaan. Het is een mooie kust, precies zoals het beschreven wordt. De stop in het plaatsje Amalfi is bijzonder vanwege de bijzondere Dom, die er is. Er zijn heeeel veeel toeristen, die de kust bezoeken of met een kleine auto of een autobus, of een verzorgde trip, het is echt file rijden. Wij tuffen er heerlijk langs. Op de terugweg maken we nog een stop in Positano en natuurlijk weer zo’n mooi dorp, filmsterplekken zijn het. Het is gewoon niet te geloven wat voor moois er in Italië te bekijken is. Het houdt gewoon niet op. Na deze trip gaan we via het lago di Trasimeno en de Chianti, waar tot onze verrassing in Radda een wijnproeverij gehouden wordt, langzaam aan op Nederland( lekker geproefd en gekeurd natuurlijk). In de week van 15 juni zijn we weer thuis. We verheugen ons op onze mooie tuin en om familie en vrienden weer te zien.

Ciao tutti!